سلام دوستای گلم خیلی عصبانیم .

۱. واسه اینکه این بلاگ سکای مسخره وبلاگ منوووووووووووووووووووووو این ریختی کرده دارم دیونه میشم من اون عکس پیش زمینم رو میخوام من اون پروانه رو میخوام من اون وبلاگ خودمو میخواممممممممممممممممممم

۲. دارم دیونه میشم این همه لینک داشتم همش رفتهههههههههههههههههههههههه . تورو خدا دوباره میخوام لینکتونو بذارم چیکار کنم من از این وبلاگ جدید متنفرررررررررررررررررررم

۳. اومدم اون متن قدیمیم رو که زرد بود و غیر قابل خوندن رنگش رو عوض کنم یهو اومد اول وبلاگ بابا این چه وضعشه من طلاق میخوام از اینجااااااااااااااااااا

۴. کفرم به حدی در اومده که دیگه نمیخوام بیام اینجا

عصبانیمممممممممممممممممممممم شدید

سه-چهار دقیقه سکوت به احترام ورود اولین دلتنگی

می دانم سهمی ار روز آمدنت نخواهم داشت

دیشب جای آخرین نگاهت را ،

در انتهای چشمانم به خاک سپردم

که برای تقدیر اینچنین زخمی

یک علامت سوال ، جواب تمام بودن ها بود

من در تو ناتمام مانده ام

که برای گذشت از تمام مرزهای وجودت

باز خوابِ بودنت را دیده بودم

خواب دیده بودم

هنوز پشت آن دیوارهای کاه گلی

به بهانه بازی های کودکانه

از من پنهان می شدی

اما پس چرا سهم تو از مستی این دو جام ترک خورده

در پیش من به یادگار است

می دانم برای آنوقت مرا در خواب ندیده ای ...

                                                                  شعر از رضا فاطمی

سلام به دوستهای خوب و مهربونم که منو برکه رو تنها نمیذارین و منو همیشه شرمنده محبت هاتون میکنین . برای اولین بار از اشعار دیگران در وبلاگم میبینید . تا اینجا همه از خودم بود . البته بازم از نوشته های نچندان قشنگ خودم خواهم گذاشت . فدای همه خوبان . شبنم خانومی.

میشنوم صدای نفسهایت نزدیک است

میبینم قامتت را رسیدنت نزدیک است

از روز جدائی انگار قرنها گذشته است

از لحظه خداحافظی انگار ثانیه به روز گذشته است

حال که می آئی زمان ایستاده است

حال که رسیدنت نزدیکه ثانیه نیز ایستاده است

خوشحالم که می آئی خوشحالم

خوشحالم که نزدیکی خوشحالم

انتظار دیدنت به آخر میرسد دیدی

به تو گفتم که بر میگردی  دیدی

کجایند دشمنانی که به اشکهایم خندیدند

کجایند دشمنانی که به غمهایم خندیدند

ببینید اشکهای شادیم را چه مغرورند

ببینید شادیه دلم راه چه مهشورند

دیدی ای دل که یار نزد من بازگشت

دیدی ای دل که عشق نزد تو بازگشت

دستانم برای در آغوش گرفتنت باز است

لبانم برای بوئیدن و بوسیدنت باز است

اون همه انتظار مرگبار چه شرین شد بیکباره

اون همه خواب و خیال حقیقت یافت بیکباره

عزیز سفر کرده ام خوش آمدی

مهربان یارم خوش آمدی

می روم و می میرم تا باشی و زنده بمانی

اگه ازت دوری میکنم واسه نیازردنته

اگه شبهامو بارونی می کنم واسه لبخندته

دوستت دارم ولی نه برای آزردنت

دوستت دارم ولی نه به هر غیمتی

داشتنت برام آرزوئه اگه تو هم منو بخوای!!!!

تا آخردنیا نه تا جهنم باهات میام اگه بخوای !!!

اگه بگی برو به عشقت قسم که میرم

اگه بگی بمیر به عشقت قسم میمیرم

تو میتونی بگی برو اما نمیتونی بگی دوستم نداشته باش

تو میتونی بگی بمیر اما نمی تونی بگی بدون عشقم بمیر

اگه فرهاد مرد از عشق شیرین بود

اگه لیلی مرد از عشق مجنون بود

اگه همه عاشقا میمیرن خوشا مردن

اگه عشق یعنی مردن خوشا رفتن

دلم تنگ نگاهته چشمام مونده به راهته

گوشام کره صداته لبام قفل لباته

دل میخوام چیکار وقتی تو توش نباشی

چشم میخوام چیکار وقتی تو توش نباشی

گوش میخوام چیکار اگه صدات رو شنیدن ممنوعه

لب میخوام چیکار اگه دوستت دارم گفتن ممنوعه

اگه جای نفس اه می کشم نفست رو کم دارم

اگه جای عشق تو دلم غمه مهرتو کم دارم

حاضرم نداشته باشمت تا تو دلم بمونی

حاضرم نباشم تا تو شاد و رها بمونی

حاضرم تا تو لب تر کنی حاضر می مونم

حاضرم تا تو نگاهم کنی حاضر می مونم

همیشه و همیشه . بدون تا حاضر می مونم

‏چهار شنبه‏، 2004‏/06‏/09   ‏09:58:46 ق.ظ

تمام این بی قراری ها ز یار چه آسان بر باد بی اعتناعی یار شد

تمام این گریه و زاری ها ز دوریش چه آسان انگار بی انگار شد

تمام حسرتهای دلم ز ناکامی آینده ام با تو در کام غمت همگام شد

تمام دلدادگیم به مهرت با زنجیر حقایق چه معصومانه شرمسار شد

تمام غمهای عالم در دلم با زخم عشقت چقدر زیبا همخانه وهمراه شد

تمام محبتهای دلم به تو چه زود برایت بی رنگ و تکرار تکرار شد

تمام عشقم شدی تمام مهر دلم شدی چرا به عشق و دلم پشت پا زدی  

تمام آرزویم شدی تمام نداشته ام شدی چرا به سادگی نقش بر آب شدی

تمام شعر غمناک عشقم شدی تمام تنهائیم در شبهای بی نوائیم شدی

تمام باران چشم مستم شدی تمام درد بی درمان عشق ناکامم شدی

تمامه تمامه تمامه تمام شدی

نوشته شده در اه دل خودم

دیدگانم را پر از اشک کردی و رفتی

بی آنکه از خود بپرسی چه کردی ، دلی را شکستی

دل مرا چه یافتی ؟ گذرگاهی برای عبور !

کوره راهی که باید هرجور که هست از آن گذشت و رفت

رفت و دیگر نیم نگاهی نکرد و برای همیشه رفت !

من ماندم و دلی که دیگر کوره راه هم نیست،بلکه شدبن بست غم

مرا از چه یافتی ؟ آبی که میشود از ان چشید و رفت !

آبی که دیگر نه ذلال است و نه شیرین

حالا این آب شده گِلی و تلخ

قلبم هنوز میتپید وقتی که رفتی

حالا دیگر دلیلی برای تپیدن نیست

نگاهت را باور داشتم ، به کلامت ایمان آوردم

رفتنت همچو کابوسی مرا در خود گرفت و تا مرگ برد

اما مرگ هم مرا نپذیرفت ،چراکه او هم عشق را باور داشت

مرگ به من گفت : کسی که مرگ عشق را باور کرد

دلیلی برای مردن ندارد چرا که خود مرده

من شدم زنده ای مرده در خود

خدایا چه می شود مرا ؟!!!!!!!!!!!!

تا وقتی که عشق عظیم ترا دارم چرا مرگ عشق را باور کنم

من با حضورت شدم زنده ای عاشق

همان آب ذلال و شیرین

حالا درٍ غم خانه بسته است ، نور امید پیداست

منم همان عاشق شاد

این متنم تو مجلهُ پارسیان شماره دهم چاپ شده و این رو مدیون دوست عزیز و خوبم شهریار هستم که سایت شهریار موزیک از اون هست . از همه شما دوست های خوبم که منو تو برکه تنها نمی ذارین خیلی خیلی ممنونم و دوستون دارم.

نگاه اخرت رو یادمه وقتی که رفتی

کلام آخرت رو یادمه وقتی که رفتی

تو نگاهت هیچی نبود جز سختی و سردی

تو کلامت هیچی نبود جز بی مهری و تلخی

بر عکس همیشه این بار پشت سرت ابی نریختم

بر عکس همیشه این بار با رفتنت اشکی نریختم

با اومدنت تو قلبم عشق و صفا رو کاشتی

با رفتنت تو قلبم نفرتو غم رو گذاشتی

 وقتی خواستم برات اشک بریزم خندم گرفت

 وقتی خواستم خاطراتتو دور بریزم خندم گرفت

میدونم واسه تو اشک ریختن گناهه

میدونم خاطراتتو دور ریختن اشتباهه

اشکام برام حرمت دارن تو نداری

خاطراتم برام ارزش دارن تو نداری

تو مگه واسه من ارزش قائل شدی که من بشم

تو مگه واسه دل من حرمت قائل شدی که من بشم

واسه چی گریه کنم؟ واسه مهر ومحبت نداشتت؟

واسه چی زندگیمو برزخ کنم؟ واسه عشق پاک نداشتت؟

آخرم نفهمیدم من برای تو چی بودم

آخرم نفهمیدی تو برای من چی بودی

تا کی میخوای فقط بیای و گذر کنی

تا کی میخوای فقط بری و سفر کنی

معلومه اصلا از این زندگی چی میخوای

معلومه اصلا از این همه سفر چی میخوای

منو بگو با کی دارم حرف میزنم

منو بگو از کی دارم حرف میزنم

تو نه میدونی کی هستی یا کی باشی

تو نه میدونی چی هستی یا چی باشی

تو از هر چیز خوبشو اما کمشو میفهمی

تو از هر کس عشقشو اما کمشو میفهمی

نه تو دل نداری تو مثل سنگی
 نه تو مهر نداری تو مثل مرگی

دیگه برو برو تو واسه همیشه

دیگه برو برو با تو موندن نمیشه

دیگه میخوام فراموشت کنم مثل خودت

دیگه میخوام سفر کنم برم مثل خودت

یادم میآد اون زمونا به شوق دیدنت چشمامو باز میکردم--اما حالا به امید دیدنت تو رویاهام چشمامو میبندم--خیلی برام سخته تجسم کردنت--راستش چهرت دیگه داره یادم میره--میدونی چیه؟! تو رویاهام خیلی مهربونتری--عشقت واقعیه--تو نگاهت میتونم خودمو ببینم--حیف که صبح میشه و از خواب میپرم--اونوقت آهی از روی حسرت ، از روی دل تنگی و دل شکستگی می کشم--نمیدونم تا کی میتونم به دیدنت تو خیالم دل خوش کنم--آخه میدونی از وقتی که رفتنت برام یه کابوس شد--از وقتی که دیدنت غدقن شد--رویاهام شد قراره دیدارم با تو--حالا دیگه روزهام کابوسه و شبهام امید رهائی از کابوس—دیگه هرگز باز نشدن چشمام آرزو شده برام—دیگه تو رویام داشتنت واسه همیشه آرزو شده برام—دیشب چه خوش تیپ شده بودی عزیزم—خیلی خواستنی شده بودی—اما تو نگاهت یه غمی دیدم—نکنه بازم میخوای رهام کنی؟--نکنه رویاهامو ازم جدا کنی؟--شبهامو دیگه کابوس نکن—دیشب خیلی مهربون بودی—دستهامو محکم گرفته بودی—تو چشمام زل زده بودی—چونت میلرزید هر چی ازت پرسیدم چی شده عشق من ؟ جواب ندادی—دلم برات تنگ شده—همش خدا خدا میکنم زودتر شب بشه تا باز ببینمت—نکنه یه وقت نیای؟!!!!!!!!!—امشب میخوام ببرمت لبه ساحل—یادته؟!!!!!!!!!!!!!!!!!اون زمونا که تو روزهام رویای قشنگت رو داشتم و تو شبهام کابوس نداشتنتو—یه بار منو بردی لبه ساحل—برام یه قلب رو شنها کشیدی—اسم منو تنها توش نوشتی—یادته ازت پرسیدم پس چرا اسم خودتو ننوشتی—جوابتو خیلی دوست دارم—بهم گفتی آخه این قلبه منه تو هم توشی—اما اون موقع ازت نپرسیدم چرا؟ چرا قلبت رو روی شنها کشیدی—
آخه همون موقع موج دریا قلبتو با اسم من برداشتو برد..............

نمی خوام نمی خوام بی تو بودنو

نمی خوام نمی خوام بی تو رفتنو

نمی خوام نمی خوام بهم نه بگی

نمی خوام نمی خوام برام غم بشی

نمی خوام نمی خوام مرگ عشقمو 

نمی خوام نمی خوام خاطراتمو

نمی خوام نمی خوام بگی نمیشه

نمی خوام نمی خوام بگی چی میشه

نمی خوام نمی خوام که قلبم شکسته شه

نمی خوام نمی خوام که غم هم آغوشم بشه

نمی خوام نمی خوام بشی یه رویا

نمی خوام نمی خوام بری تو تنها

نمی خوام نمی خوام هیچی باورم بشه

نمی خوام نمی خوام غم همسفرم بشه

نمی خوام نمی خوام غرق اشک بشه بالشم

نمی خوام نمی خوام رو دلم خط بکشم

نمی خوام نمی خوام عاقل بشم

نمی خوام نمی خوام بزرگ بشم

نمی خوام نمی خوام مجنون رو

نمی خوام نمی خوام فرهاد رو

نمی خوام نمی خوام بگی  مال من نیستی

نمی خوام نمی خوام بگی  عاشقم نیستی

نمی خوام نمی خوام ببازم

نمی خوام نمی خوام بسازم

نمی خوام نمی خوام بن بست رو

نمی خوام نمی خوام شکست رو

نمی خوام نمی خوام حسرت دلم بشی

نمی خوام نمی خوام آهی تو نفسم بشی

نمی خوام نمی خوام شیرین بشم

نمی خوام نمی خوام لیلی بشم

نمی خوام نمی خوام بگی بی تو میشه

نمی خوام نمی خوام بری واسه همیشه

نمی خوام نمی خوام پشت سر بمونم

نمی خوام نمی خوام بی عشقت بمونم

نمی خوام نمی خوام تو خواب منتظرت بشم

نمی خوام نمی خوام بجات به ماه خیره بشم

نمی خوام نمی خوام عشقمون قصه بشه

نمی خوام نمی خوام دلمون پر از غصه بشه

نمی خوام نمی خوام عشقمون تا داشته باشه

نمی خوام نمی خوام عشقمون خار داشته باشه

نمی خوام نمی خوام نگات یادم بره

نمی خوام نمی خوام صدات یادم بره

نمی خوام نمی خوام بوسه به عکست بزنم

نمی خوام نمی خوام اسم تورو خط بزنم

نمی خوام نمی خوام خامم کنی

نمی خوام نمی خوام  رهام کنی

نمی خوام نمی خوام بازم تیکه تیکه شم

نمی خوام نمی خوام بازم وصله پینه شم

نمی خوام نمی خوام عشق قربونیم کنه

نمی خوام نمی خوام غم بارونیم کنه

نمی خوام نمی خوام بامن نباشی

نمی خوام نمی خوام ازم جدا شی

نمی خوام نمی خوام امید رو

نمی خوام نمی خوام عطش رو

نمی خوام نمی خوام گذشت کنم

عشق همچو جام شرابیست

 وقتی که نوشیدی مست و دیوانه میشوی

نوشیدن که پایان یافت

 فقط مستی و گنگی میماند

به خود که آمدی

فقط جام خالی در دست داری

بشکن جام را بشکن جام را

نزار باز اسیرش بشی

شبنم